Dzidzia

Jacy jesteśmy naprawdę … czyli kalectwo drogą do prawdy o nas samych (M. Dąbrowska - 2010-02-15)
Wiara w to, że kalekie, ułomne czy upośledzone dziecko jest karą za grzechy i wybryki ich rodziców wydaje się tezą niedorzeczną a jednak możliwą i królującą nie tylko w dawnych czasach. Tego typu wiara króluje i po dziś dzień, co ukazuje nam autorka książki „Dzidzia”. Książka jest opowiadaniem szczególnym i naznaczonym prawdą o nas samych. Oto widzimy scenę, kiedy to Stefania Mutter wydaje Niemcom dwie Polki, które zostają brutalnie zamordowane przez okupanta. Pół wieku później wnuczka „zdrajczyni” rodzi dziecko – tytułową Dzidzię – dziewczynka rodzi się upośledzona fizycznie jak i psychicznie. Przez jednych jest postrzegana, jako kara boska, dla innych jest ona doskonałą kandydatką na świętą. Kto i który sąd zwycięży? O tym możemy dowiedzieć się czytając do końca tą jakże wzruszającą powieść, w której nie tylko widzimy losy kalekiego dziecka. Książka jest także swego rodzaju opowiadaniem i ilustracją tego, co tak naprawdę kryje się w ludzkich duszach oraz jaki potrafi być naprawdę człowiek – zaznaczmy POLAK. Książka napisana jest bardzo przyjemnym tonem. Nie ma w niej wartkiej akcji za to liczne opisy oraz dokładne obrazy danych wydarzeń, nadają książce wyjątkowości i zachęcają do zgłębienia jej lektury.