Poza dobrem i złem. Preludium do filozofii przyszłości. Zestawił, przełożył i wstępem opatrzył Grzegorz Sowinski

W bezliku przeciwieństw gubi się wszelką orientację ("Czy jest jeszcze jakieś "na górze" i jakieś "na dole"?"). A sam Nietzsche rzeczywiście staje się "dynamitem" ("Nie jestem człowiekiem, jestem dynamitem"), który eksploduje na naszych oczach i dzięki naszym oczom, wszystko rozrywając, rozrzucając ("Czy nie spadamy bez ustanku? W tył, w bok, wprzód, we wszystkie strony?"). W wyrwie pośród wszystkiego - i w wyrwie po oczach, bosko zwanej oczodołami - ukazuje się nic ("Czy nie błądzimy jak przez nieskończoną nicość?"), ukazu/e s/ę najbardziej pierwotne i źródłowe przeciwieństwo: istnienia i nicości.
Gdy odkrywamy, że nasza miłość jest odwzajemniana, właściwie powinno nas to otrzeźwić w stosunku do umiłowanej. "Darzyć miłością nawet kogoś takiego jak ja: czy nie jest to dość skromne? Lub dość głupie? Lub - lub -"
To nie ich miłość do ludzi, lecz bezsilność ich miłości do ludzi nie pozwala dzisiejszym chrześcijanom - spalić nas na stosie.
Często się zdarza, że zmysłowość zbyt przyśpiesza wzrost łodygi miłości, stąd korzenie pozostają słabe i łatwo dają się wyrwać.
Wszystko, co robimy z miłości, odbywa się poza dobrem i złem.
Miłość dobywa na światło szczytne a ukryte właściwości miłującego - jego rzadkie, jego wyjątkowe cechy; o tyle też łudzi co do charakterystyk, które są u niego regułą.
Z miłości do ludzi czasami obejmujemy pierwszego lepszego - bo nie sposób objąć wszystkich; ale właśnie tego nie wolno mu zdradzić...
Miłować swych wrogów? Myślę, że nieźle się tego nauczono: dzisiaj dzieje się tak po tysiąckroć, w drobnych i wielkich sprawach; ba, czasami dzieje się już coś wyższego i wznioślejszego - uczymy się gardzić, gdy miłujemy, gdy najbardziej miłujemy.

Grzeworz Sowinski, Poza dobrem i złem: na strunie przeciwieństwa, w horyzoncie tytułu VII
Przedmowa 3
Część pierwsza: o przesądach filozofów 7
Część druga: wolny duch 35
Część trzecia: istota religijna 61
Część czwarta: sentencje i interludia 83
Część piata: historia naturalna moralności 113
Część szósta: my, uczeni 139
Część siódma: nasze cnoty 161
Część ósma: narody i ojczyzny 193
Część dziewiąta: co jest dostojne? 221
Indeks nazw własnych 263
Indeks pojęć 267