Reżyseria teatralna

Poradnik dla osób pragnących poświęcić się reżyserii w teatrze.
Szulczyński precyzyjnie a nie nachalnie ukazuje rozległość wiedzy niezbędnej w zawodzie reżysera. Pokazuje podstawowe wiadomości z filozofii, historii, kultury, szeroko pojętej sztuki, historii i teorii literatury, oczywiście teatru od antyku do współczesności (uwzględniając premierę sprzed kilku miesięcy). Charakteryzując zwięźle epoki, style gatunki, konwencje, nie traci z pola widzenia wybitnych twórców, szczególnie tych z XX wieku.
Autor jest wyjątkowo cennym, wiarygodnym, kompetentnym informatorem i doradcą. Łączy doświadczenie praktykującego reżysera z ponadćwierćwiekowym doświadczeniem pedagoga. Teatr zna nie tylko z licznych opracowań (bibliografia wykorzystanych pozycji z wielu dziedzin, m.in. teatru, zajmuje pięć stron), także z bezpośredniej obserwacji procesu twórczego najwybitniejszych a bardzo różnych indywidualności polskiego teatru (Tadeusz Kantor, Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki) i wreszcie własnej pracy artystycznej. Encyklopedyczna wiedza niejednokrotnie bywa wspierana, uzupełniana własnymi spostrzeżeniami, przemyśleniami.
Z recenzji prof. dra hab. Jana Michalika

Wojciech Szulczyński - reżyser, teatrolog, scenarzysta
Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, 1975.
Ukończył reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie, 1978.
Stypendysta Schaubuhne am Halleschen Ufer w Berlinie.
Asystent Konrada Swinarskiego, Jerzego Jarockiego i Petera Steina.
Wyreżyserował m.in.: Zamek F. Kafki (we własnej adaptacji), Życie jest snem P. Calderona de la Barca, Diabła F. Dostojewskiego (we własnej adaptacji), Sen nocy letniej W. Shakespeare'a, Księcia Homburgu H. von Kleista, Ja, Gombrowicz wg utworów W. Gombrowicza (we własnej adaptacji), Ślub W. Gombrowicza; w teatrze telewizji: Taniec śmierci A. Strindberga; w teatrach operowych: W małym dworku Bargielskiego, Gwiazdę Krauzego, Capuletti i Montecchi Belliniego; oraz filmy telewizyjne: Wyspiański - Kraków - melancholia, Ingarden, "Odpoczynanie", "Czuję Boga, że otacza świat".
Wykładowca na teatrologii na Uniwersytecie Jagiellońskim od 1982; prowadzi warsztaty teatralne na temat przekładu języka dramatu na język ekspresji teatralnej oraz opcje: Warsztat reżyserski i Teatralna interpretacja dramatu. Przygotował ponad dwadzieścia pięć spektakli ze studentami UJ.
Stypendysta British Council w Wielkiej Brytanii: stypendia szekspirowskie 1979, 1987.
Autor artykułów w pismach "Student", "Polska", "Dialog", "Res Publica", "Didaskalia", "Theatre Journal".
W latach 1999-2004 współpracował z Swarthmore College z Filadelfii, USA.
Autor licznych scenariuszy i adaptacji teatralnych, filmowych, telewizyjnych i radiowych.

Przedmowa 9
WSTĘP
1.Definicje profesji 13
2.Wykształcenie reżysera. Wybór tekstu 23
3.Przedrozumienie 30
RYS HISTORYCZNY
4.Antyk 41
5.Średniowiecze 57
6.Odrodzenie 64
7.Barok 71
8.Klasycyzm. Oświecenie 78
9.Romantyzm 85
10.Realizm. Naturalizm 94
11.Modernizm 100
12.XX wiek 139
Uzupełnienia do części Rys historyczny 139
ZAGADNIENIA PRAKTYCZNE
13.Praca z aktorem nad rolą 231
14.Obsada 245
15.Pierwsza próba 252
16.Próby analityczne (interpretacja poszczególnych scen) 259
17.Próby analityczne (narracja sceniczna) 266
18.Próby analityczne (analiza postaci) 274
19.Budowa sytuacji scenicznej (przestrzeń) 280
20.Budowa sytuacji scenicznej (relacje między postaciami) 286
21.Budowa sytuacji scenicznej (konflikt, analiza postaci poprzez podtekst) 301
22.Sceny zbiorowe 306
23.Próby generalne 314
24.Scenografia 321
25.Muzyka 335
26.Kompozycja i rytm przedstawienia 341
Uzupełnienia do rozdziału Kompozycja i rytm przedstawienia 345
Podsumowanie 351
Bibliografia 353
Życiorys autora 359
Summary 361
Indeks nazwisk 363